Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Η μεγάλη σύγκρουση

...Και έρχεται καποτε η ώρα που αισθάνεσαι μετέωρη.

Οταν έχεις τραβήξει διαχωριστική γραμμή στη ζωή που έκανες πριν με τη ζωή που κάνεις τώρα. Οταν από γκόμενα , career woman και οικονομικά ανεξάρτητη έχεις γίνει μάνα, νοικοκυρά .

Και το μεγάλο θέλω να επικρατεί. Θέλω και άλλα παιδιά.

Οταν ο άντρας από σύζυγος έχει γίνει χορηγός και οταν σε διακατέχει η ανασφάλεια για το μέλλον. Πως θα με βλέπει το παιδί μου, τι θα είμαι οταν αυτό θα εχει μεγαλώσει , θα θέλει να μου μοιάσει ή θα είμαι γι’ αυτό παράδειγμα προς αποφυγή.

Οταν είσαι συνέχεια με το χέρι απλωμένο για να ζητάς τα καθημερινά τα απαραίτητα και οταν κάθε φορά που ξυπνάς βλέπεις ότι έχεις γεράσει και ένα χρόνο.

Οταν ο σωματικός πόνος και η ταλαιπωρία σου θεωρούνται από τους άλλους φυσιολογικά και δεδομένα και όταν οι τις ενοχές και τους φόβους σου δεν έχεις να τις μοιραστείς με κανέναν.

Τότε τι κάνεις? Εχεις και εσύ δικαίωμα στη ζωή , στη χαρά στη πληρότητα.

Όταν οι άλλοι έχουν μόνο απαιτήσεις.

Και εκεί βλέπεις το παιδι σου που ανυπεράσπιστο κρέμεται κυριολεκτικά από πάνω σου.

Τα δικά σου θέλω στο περιθωριο, η ζωή σου στο περιθώριο. Και εσύ ζεις ξυπνάς και αναπνέεις μηχανικά. Κάνεις υπομονή για τη μέρα που θα ανοίξει το παράθυρο να αναπνέυσεις , να ονειρευτείς.

Οι παθητικοί σύντροφοι σε σκοτώνουν, οι απαιτητικοί σε εξοντώνουν και η ζωή δε σε περιμένει . Σε προσπερνά και ο χρόνος σε πιέζει. Η ζωή σου μονότονη, χωρίς εναλλαγές χωρίς ανοιχτούς ορίζοντες. Θολό τοπίο και απέραντος οριζοντας. Χανεσαι στο βάθος του και δε μπορείς να δεις, αδυνατείς να διακρίνεις, να ισσοροπήσεις. Αρχίζεις και λυπάσαι τον εαυτό σου.Μετράς τα λάθη σου και χάνεσαι στο λογαριασμό. Πληρώνεις για άλλους. Χάνεις την αυτοπεποιθησή σου, την αυτοεκτιμησή σου. Γινεσαι ερμαιο τον καταστάσεων. Χάνεις τον ελεγχο. Χάνεσαι, φοβάσαι, πονάς. Αρχίζεις να ζητάς ευθύνες. Μάταιο , δε βγάζει πουθενά.

Και πάλι αδιεξοδο.

Έρχεται το χαμόγελο του παιδιού σου, το βλέμμα του γεμάτο λατρεία, και η αγκαλια του. Ξεχνιέσαι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου