Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Οι "μικρές" μου απολαύσεις




"Relax
Don't be tense. Enjoy life's pleasures"

- Το άρωμα του πεύκου

- Ένα απολαυστικό μπάνιο με ησυχία

- Το διάβασμα στη σιγαλιά της νύχτας

- Το πάφλασμα των κυμάτων

- Τα τζιτζίκια το μεσημέρι

- Το τρυφερό χάδι του άντρα μου

- Ο γρύλλος έξω από το παράθυρό μου

- Το δροσερό νερό της πηγής

- Ο καθαρός αέρας του βουνού

- Η μυρωδιά της μέντας

- Το αχνό φως των κεριών

- Μια κλασσική ασπρόμαυρη ταινία αργά το βράδυ

- Το βραδινό μπάνιο στη θάλασσα

- Το ψάρεμα το σούρουπο

- Η αγκαλιά του παιδιού μου

- Το μαγείρεμα για φίλους

- Ο καφές στην κουζίνα της κολλητής μου

- Η κλασσική μουσική

- Οι ωραίες μυρωδιές στο σπίτι

- Ο ήχος της βροχής όταν κοιμάμαι

- Το τρίξιμο της φωτιάς στο τζάκι

- Η συζήτηση με τις γειτόνισσες της μαμάς μου στα πεζούλια των σπιτιών

- Οι βραδιές στα σπίτια με φίλους

- Μια ζεστή σοκολάτα ένα χειμωνιάτικο πρωϊνό

- Το θρόϊσμα των φύλλων της λεύκας

- Το τιτίβισμα των χελιδονιών

- Μια παρτίδα δηλωτή κάτω από το πλατάνι

- Ο πρωϊνός καφές στην ησυχία του γραφείου

- Το χουχούλιασμα κάτω από το αφράτο πάπλωμα τα κρύα πρωϊνά του χειμώνα

-Ο μεσημεριανός υπνάκος

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Αν το βρεις,να το πεις. Το ψάχνω και εγώ...



Συμβαίνουν την ίδια νύχτα, στην ίδια πόλη :





Kάποιος γνωρίζει τον έρωτα της ζωής του
Ένας πατέρας προσπαθεί να εξοικιώσει τα τρία παιδιά του με την ιδέα του θανάτου
Μια μάνα ετοιμάζεται για το μεγάλο της ταξίδι
Μια μάνα κρατάει για πρώτη φορά το παιδί της αγκαλιά

Δύο άνθρωποι ενώνουν για πάντα τις ζωές τους

Κάποιοι μπαίνουν για πρώτη φορά στο καινούριο υπέροχο σπίτι τους

Μια παρέα απολαμβάνει το φαγητό της με θέα την γαλήνια θάλασσα

Κάποιοι νέοι ξεφαντώνουν στο κυριλέ night club

Μια γριούλα κάθεται στο κατώφλι αγναντεύοντας μόνη το δρόμο της γειτονιάς της

Κάποιος κοιμάται σ’ ένα παγκάκι

Ένας νεαρός πουλάει κλεμμένα ρολόγια για ν’ εξασφαλίσει τη δόση του

Κάποιος φορτώνει applications στο καινούριο του iphone

Ένα παιδί γιορτάζει τα γενέθλιά του

Κάποιος αυτοκτονεί για τα χρέη του

Κάποιος εγκαινιάζει το καινούριο του σκάφος

Αυτά και τόσα άλλα...
Και εγώ αναρωτιέμαι : Γιατί;;;

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

Καταρρέω...


Καταρρέω. Ναι. Έτσι αισθάνομαι. Πνίγομαι. Δε μπορώ ν' ανασάνω. Συναισθήματα ανάμικτα. Οργή, λύπη, πόνο, απογοήτευση.

Που και που βλέπω μια αχτίδα φωτός. Ελπίζω ότι είναι ο ήλιος. Και μετά...ξανά σύννεφα.

Και εσύ εκεί. Αχτίδα φωτός. Λαμπυρίζεις ολόκληρη. Με προκαλείς να παίξω, να αστειευτώ μαζί σου. Αλλά εγώ που... Εκεί στο χάος μου.

Παλεύω με τα μανιασμένα κύματα. Μια θάλασσα η ψυχή μου. Ψάχνω να βρω γαλήνη. Να σου προσφέρω αυτό που χρειάζεσαι. Αυτό που πραγματικά έχεις ανάγκη.

Ανίκανη όμως . Έτσι αισθάνομαι. Εντελώς ανίκανη. Θέλω να χαθώ.

Έχω όμως αυτό το δικαίωμα; Να πάω που.

Που να αφήσω εσένα ζωή μου ; Εσύ εκεί. Με κοιτάς και προσπαθείς να καταλάβεις. Πως να καταλάβεις το κόσμο των μεγάλων; Είναι σκληρός.

Με προσκαλεί χαιρέκακα να παλέψω. Δεν έχω άλλες αντοχές... Έτσι τουλάχιστον νομίζω.
Και ενοχές. Ενοχές πολλές. Τι καλύτερο μπορώ να σου προσφέρω. Πως θα γίνω ότι καλύτερο για σένα.
Και απογοητεύομαι. Συχνά. Πολύ συχνά.